Беренче урында нӘрсӘ: эшме, гаилӘме; урындагы Әти белӘн урынсыз калган ӘтинеҢ кадере ҮзгӘрӘме? Кеше кадере, аныҢ ҖӘмгыятьтӘ тоткан урынына карап, кадерле йӘ кадерсез булуы, тҮрӘнеҢ Җылы урынын югалтуыныҢ нинди фаҖигагӘ китерӘ алуы турындагы ӘсӘр.

Әлеге ӘсӘр шӘфкать туташы булып эшлӘҮче ҺӘм Үзен ямьсез дип санаучы ХадиянеҢ бер егеткӘ гашыйк булып, аныҢ тарафыннан алдануы турында.

Әти-ӘнилӘренеҢ балалары язмышын корырга Җыенуы, аныҢ ҮзенеҢ телӘк-ниятлӘренӘ колак салырга телӘмӘве нинди фаҖигалӘргӘ китерергӘ мӨмкин – ӘсӘр шул хакта.

Гомер буе бакча ҮстерергӘ хыялланган, алмагачларныҢ тӨрле сортларын ҮстергӘн, соҢыннан бакчасын нефтьчелӘр харап итеп ташлаганга тӨшенкелеккӘ бирелгӘн МӨслӘх карт тагын бакча ҮстерӘ. АлмагачларыныҢ чӘчӘклӘрен кҮрҮ телӘгеннӘән, хӘтта Үлем дӘ артка чигенеп тора.

Әлеге китапка татар ӘдӘбияты классигы, Татарстан РеспубликасыныҢ Г. Тукай исемендӘге ДӘҮлӘт премиясе лауреаты ХӘсӘн ТуфанныҢ (1900–1981), вакыт сынавын узып, поэзиябезнеҢ алтын фондына кергӘн шигырьлӘре, балладалары ҺӘм поэмалары туплап бирелде.